20 گیاه زینتی همیشه سبز در خانه

20 گیاه زینتی همیشه سبز در خانه

سبزی کامل گیاهان آپارتمانی هماهنگی بیشتری با رنگ ‌های دکوراسیون منزل شما دارند؛ زمانی که تنها برگ ‌های براق و پر فروغ شما را عاشق خود کرده ‌اند. در این مطلب می خواهیم 20 گیاه آپارتمانی را معرفی کنیم که به دلیل زیبایی برگ آنها به فضای خانه آورده می شوند و خبری از گل در آنها نیست!

 

گیاه آگلونما

 

آگلونما

نام انگلیسی: Chinese Evergreen
فرم گیاه: برگ نیزه‌ ای ابلق و بزرگ
آبیاری هفته‌ ای یکبار
نور غیر مستقیم
اسپری برگی در صورت نبود رطوبت
تکثیر: تقسیم جوانه ریشه ‌دار

 

گیاه همیشه سبز آپارتمانی، با ساقه کوتاه و برگ های نیزه ای شکل و هم شده که طول این برگ حدود 10-25 سانتیمتر است و پهنای 10-15 سانتیمتری دارد. لکه های برگ متفاوت بوده و اغلب نظم خاصی را رعایت می کنند. مقاوم به سایه و خشکی است. زمانی که گیاه گل بدهد، به رنگ سفید نمایان می شود.

 

نام بردن گل آگلونما به عنوان گیاه اصلی اشتباه است؛ چرا که گل مفهوم متفاوتی دارد و اسم گیاه مناسب است. اغلب گیاهان آپارتمانی از دسته گیاهان همیشه سبز هستند و آگلونما هم در این دسته قرار می گیرد. گیاه آگلونما را که ببینید به ظاهر مدیترانه ای آن کاملا پی می برید. آگلونما در برابر سایه و کم آبی مقاوم است و ارتفاعی نسبتا کوتاه دارد.

 

برگ های ابلق آگلونما ساقه های کوتاهی دارد که از سطح خاک بیرون زده اند. برگ ها حدود 20 سانتیمتر طول و 10 سانتیمتر پهنا دارند، نیزه ای شکل بوده و به سمت پایین خم شده است. در برخی گونه ها رگه های قرمز هم درون برگ ها دیده می شود.

 

 

گیاه زیبای آگلونما

 

 

نور و دمای مورد نیاز برای آگلونما

در شرایط ایده آل نور غیرمستقیم و متوسط رشد مناسب و سلامت آگلونما را تضمین می کند. ولی باید بدانید که آفتاب مستقیم مورد پسند آگلونما نیست. پنجره رو به شمال برای آگلونما انتخاب بهینه محسوب می شود. آگلونما به دلیل منطقه بومی خود یعنی مناطق گرمسیری، نمی تواند دمای پایین زمستانی را تحمل کند و حداقل دمای قابل تحمل آن 10-15 درجه سانتیگراد است. آگلونما را در مکان های تاریک و در کنار شوفاژ یا وسایل گرمایشی نگهداری نکنید.

 

آبیاری برای آگلونما

برای آبیاری آگلونما باید سطح خاک بین دو آبیاری خشک شود. در فصل سرد یعنی پاییز و زمستان، میزان آبیاری کمتر می شود و رشد آگلونما هم کندتر است. آگلونما به دلیل منشا خود نیاز به هوای مرطوب دارد، بنابراین بهتر است اسپری برگی را هر روز انجام دهید.

 

خاک مناسب گیاه آگلونما

خاک مناسب برای آگلونما مخلوط خاک گلدانی: خاکبرگ، ماسه، پیت و خاک باغچه است. خاک غنی از نمواد آلی مانند خاکبرگ برای این گیاه خبر خوبی است.

 

تغذیه و کود دهی آگلونما

در فصل رویش یعنی بهار و تابستان که رشد آگلونما بیشتر است می توانید هر دو هفته یکبار از کود مایع رقیق برای تغذیه گیاه استفاده کنید. کود مورد نیاز به اندازه 2 گرم در لیتر کافی است.

 


 
 

 

گیاه برگ انجیری

 

برگ انجیری

نام انگلیسی: Swiss Cheese Plant
فرم گیاه: برگ پهن با بریدگی عمیق
آبیاری 10-15 روز یکبار
نور غیر مستقیم و نیم ‌سایه
نیاز به رطوبت کافی
تکثیر: قلمه ساقه

 

این گیاه همیشه سبز و بالا رونده است. برگ های پهنی دارد که بریدگی های عمیقی روی آن دیده می شوند. این گیاه ریشه های هوایی دارد که از طریق آن میتواند به اطراف تکیه کند. در ابتدای زندگی برگ قلبی شکل است و بریدگی ها با بالا رفتن سن و به مرور زمان ظاهر می شوند. رنگ برگ ها سبز تیره هستند که در گیاه بالغ می تواند حتی به طول یک متر هم برسد!

 

یکی از گیاهان پهن برگی که نگهداری اون در خانه جذابیت خاصی منزل شما میده برگ انجیری هستش و توصیه میشه بخاطر شارای نگهداری برای دفاتر و محل کار استفاده نکنید، این گیاه مناسب برای خانه ها ، این گیاه نیاز به محیطی مرطوب و هوایی گرم دارد و تغییرات دمایی را به راحتی تحمل میکند، ریشه این گیاه بسیار طولانی می باشد که در ایران قدیم بهش اژبن(اژ = مار + بن = ریشه،اشاره به ریشه های مار مانند آن دارد) میگفتند. در کل گیاهی است برای کسانی که میخواهند نگهداری از گل و گیاه رو تازه شروع کنند.

 

برگ انجیری دارای 50 گونه همیشه سبز و رنده می باشد که با استفاده از ریشه های هوایی به اجسام تکیه و رشد می کند، برگ های اون در ابتدا صاف هستند ولی به مرور زمان برگ های آن بریده میشوند. اگر تغذیه و شرایط ایده آل رشد گیاه را فراهم کنید برگ های آن به 50 سانتی متر هم خواهد رسید.

 

گونه از برگ انجیری وجود دارد که نام آن انجیری مینیاتوری (Monstera friedrichsthalii) می باشد که تمامی شرایط تگهداری آن با گونه معرفی شده یکسان می باشد ولی نیاز به نور بیشتر دارد.

 

گیاه برنگ انجیری

 

نیازها و نگهداری برگ انجیری

فیلودندرون برگ انجیری همانطور که در بالا گفتیم به محیطی گرم و مرطوب نیاز داره و همچنین تغییر دما رو به خوبی میتونه تحمل کنه ولی شرایط ایده آل نگهداری از این گیاه زیبا رو میتونید در ادامه مطالعه کنید.

 

دمای مناسب برگ انجیری

این گیاه دای پایین رو زیاد نمیتواند تحمل کنید و کمترین دمای که گیاه میتواند تحمل کند 10 درجه سانتی گراد می باشد که پیشنهاد میکنم برگ انجیری را زیر دمای 13 درجه نگهداری نکنید. و بیشترین دمای قابل تحمل این گیاه 30 درجه هست که در این شرایط حتما باید گبار پاشی انجام بشه تا رطوبت گیاه تامین بشه.

 

نور برگ انجیری

شرایط نوری ایده آل این گیاه شرایط نوری نمیه سایه می باشد و سعی کنید آن را به دور از نور مستقیم آفتاب نگهداری کنید. ولی نور کم را دوست نداره باعث میشه که برگ های گیاه کم بشه.

 

آبیاری برگ انجیری

آبیاری زیاد رو دوست نداره و حتما باید بین دو آبیاری سطح خاک گلدان خشک بشه و قبل از آبیاری حتما حتما توجه داشته باشید که خاک گلدان تا عمق 3 سانتی متری خشک شده باشه چون آبیاری زیاد باعث پوسیدگی ساقه و از بین رفتن ریشه میشه.

 

رطوبت برگ انجیری

برای تامین رطوبت این گیاه بهترین روش ساخت جزیره در زیر گلدان می باشد، ساخت جزیره به این شکل است که شما زیر گلدانی را از سنگ ریزه پر میکنید و سپس آن را پر از آب میکنید توجه داشته باشید که آب نباید با گلدان تماس داشته باشد. در تابستان غبارپاشی را فراموش نکنید حداقل هفته ای دو بار را غبار پاشی کنید.

 

خاک مناسب برگ انجیری

برگ انجیری خاک سبک را دوست دارد شما میتوانید از خاک های آماده و یا خاک کمپوست برای گلدان این گیاه استفاده کنید.

 

 

 

گیاه بگونیا

 

بگونیا

نام انگلیسی: Begonia Soli
فرم گیاه: برگ مخملی و ضخیم با دمبرگ بلند و کرک ریز
آبیاری 10 روز یکبار
نور طبیعی کنار پنجره
اسپری برگی هفته ‌ای یکبار
تکثیر: قلمه برگی، تقسیم ریشه

 

بگونیا در واقع نام دسته ای بزرگ از گیاهان است که تنوع زیادی از نظر شکل برگ، گل و ... دارند. از آنجایی که در این مطلب به معرفی گونه های برگدار می پردازیم، نوعی از بگونیا را معرفی می کنیم که زیبایی برگ مخملی شکل آن خیره کننده است. برگ ضخیم و با لبه های تقریبا مواج ظاهر می شود.

 

سرده ای از گیاهان پایا و گلداراز تیره بگونیا است. این گونه شامل 1795 گونه مختلف گیاهی است. بگونیا بومی آب و هوای نیمه گرمسیری و گرمسیری مرطوب است. به طور معمول بعضی از گونه ها در هوای سرد وداخل خانه ها به عنوان گیاه خانگی و زینتی رشد می کنند.

 

بگونیا دارای بیش از 2000 گونه است نام علمی Begonia از گیاهان چند ساله است همیشه سبز علفی و گیاهان خزان کننده است که برای برگها و گلهای زیبایشان پرورش داده میشود در این مقاله نگهداری و پرورش گل بگونیا دا برای شما عزیزان توضیح میدهیم.

 

گونه های مختلف بگونیا از گیاهانی به طول چند سانتی متر تا گونه هایی به طول 3متر تشکیل یافته است ، بعضی از گونه های این جنس به صورت بالارونده است بگونیا گیاهی است تک پایه گلهای نر و ماده بر روی یک گیاه قرار دارد گلهای نر معمولا زیباتر هستند و گلهای ماده را با تخمدان بالشدار میتوان از جنس نر به اسانی تشخیص داد .

 

بگونیا های ریزوم دار که ساقه های گوشتی زیر زمینی به وجود می اورند و با همین ساقه ها تکثیر میشوند مثل بگونیا رکس

 

گیاه بگونیا

 

روش نگهداری بگونیا

 بگونیا هیمالیس گیاهی گلدار و زیباست که گل هایی به رنگ های قرمز، صورتی، زرد و نارنجی و… تولید می کند. ممکن است این گیاه جذاب را در گل فروشی ها ببینید و به خاطر ظاهر زیبای او جذبش شوید اما قبل از خرید حتما بررسی کنید تا مطمئن شوید با شرایط خانتان مطابقت داشته باشد.

 

 معمولا به دلیل نگهداری ناصحیح گیاهی یک ساله محسوب می شو و اینکه بیشتر افراد تجربه ی ناموفقی در نگهداری آن دارند. اما اگر کمی حوصله کنید و شرایط را برای آن مهیا کنید می توانید چندین سال از زیبایی آن لذت ببرید. بگونیا هیمالیس گیاه روز کوتاهی است و در نیمه ی دوم سال گلدهی دارد.

 

نور مورد نیاز بگونیا

 بگونیا به نور غیر مستقیم و زیاد احتیاج دارد، پشت پنجره ی جنوبی بهترین گزینه برای قراردهی این گیاه است و معمولا اصلی ترین عامل از بین رفتنش نبود نور کافی است! اگر منزلتان پرنور محسوب نمی شود از خرید آن خودداری کنید. چون اگر نور کافی دریافت نکند گل و غنچه ها شروع به ریزش می کنند، برگ ها زرد و بی جان می شوند و احتمال ابتلا به بیماری های قارچی افزایش پیدا می کند. همچنین جوانه های گل تشکیل نمی شود. از قرار دادن در نور مستقیم آفتاب هم خودداری کنید چون باعث سوختگی گل و برگ ها می شود.

 

دمای مناسب نگهداری بگونیا

 به دمای حدود 24 درجه در روز و 16 درجه در شب احتیاج دارد. این اختلاف دمایی باعث عمر بیشتر گل ها و شادابی آن می شود.

 

آبیاری بگونیا

بین دو آبیاری بسته به دمای اتاق اجازه بدهید سطح خاک خشک شود بعد آبیاری کنید.
 آبیاری زیاد باعث زرد شدن برگ ها و پوسیدگی می شود. به غبارپاشی حساس است و باقی ماندن قطرات آب روی برگ ها باعث بیماری های قارچی و سیاه شدن برگ ها می شود.
 بگونیا به رطوبت زیاد احتیاج دارد، زیر گلدان یک ظرف از آب و قلوه سنگ قرار بدهید(طوریکه گلدان روی سنگ قرار بگیرد و با آب در تماس نباشد).

 

کوددهی بگونیا

چون گیاه گلدار است، برای تشویق آن به گلدهی بیشتر هر دو سه هفته یک بار با کود مخصوص گلدهی تغذیه اش کنید.

 

خاک مناسب بگونیا

 چون این گیاه به پوسیدگی و قارچ حساس است باید خاکی انتخاب شود که زهکش مناسبی داشته باشد مثل ترکیب پیت ماس و پرلیت. تا حد ممکن گلدان گیاه را عوض نکنید تا به آن شوک وارد نشود و گل ها ریزش نکنند. یکی از علت های از بین رفتن گیاه تعویض گلدان است. هر سال نیازی به تعویض گلدان نیست چون نباید گلدان آن از خودش خیلی بزرگتر باشد.

 

 

 
 
 
 

 گیاه پیرومیا یا قاشقی

 

پپرومیا/ قاشقی

نام انگلیسی: Desert Privet
فرم گیاه: برگ قلبی، گوشتی و ابلق
آبیاری 20-12 روز یکبار
نیم ‌سایه نیم ‌آفتاب
اسپری برگی هفته‌ ای یکبار
تکثیر: قلمه ساقه و قلمه برگی

 

پپرومیا گیاهی همیشه سبز است و برگی نیمه گوشتی دارد. انداتم کوچک این گیاه ارتفاعی حدود 25 سانتی متر را می سازد. این گیاه می تواند به شکل ساده و یا ابلق وجود داشته باشد که در واریته ابلق، لکه های سفید یا کرم رنگ روی برگ های آن ظاهر می شود.

 

خاک مناسب پیرومیا

پیرومیا به خاک پیت و یا همان خاک جنگل نیاز دارد تا بتواند به‌خوبی رشد کند. به هراندازه‌ای که قابلیت نفوذ خاک بیشتر باشد، ریشه این گیاه از پوسیدگی در امان خواهد بود. برای آماده‌سازی خاک گلدان یک قسمت پیت، یک قسمت ماسه و یک قسمت خاک باغچه استفاده کنید و کف گلدان مقداری ماسه و سنگریزه بریزید. بهترین زمان برای تعویض گلدان فصل بهار است و لازم است خاکی متشکل از خاک چوب و تو رب و ماسه تهیه کنید. سپس گلدان را در محل کاملاً روشن و دور از اشعه‌ی مستقیم آفتاب قرار دهید.

 

 

 

گیاه پیرومیا یا قاشقی

 

 

 

نور و حرارت مناسب پیرومیا

قسمت‌هایی از خانه را انتخاب کنید که نور غیرمستقیم زیادی داشته باشد، این نکته را نیز به یاد داشته باشید که گیاه مذکور در زیر اشعه‌ی چراغ فلورسنت پژمرده خواهد شد. حرارت موردنیاز این گیاه  در زمستان‌ها حدود ۱۵ درجه بوده و در فصول گرم حدود ۲۴ – ۳۰ درجه است. همان‌طور که می‌بینید این گیاه به سرمای زیاد مقاومت ندارد و برای آن در فصل زمستان باید تدابیری بی اندیشید.

 

آبیاری و رطوبت پیرومیا

نیاز بالایی برای آب وجود ندارد، چراکه همیشه مقدار زیادی از آب داخل برگ‌های گیاه موجود است. یادتان باشد سطح خاک گلدان باید در فواصل میان دو آبیاری خشک‌شده باشد. در زمستان‌ها به گیاه آب ولرم بدهید و مقدار آبیاری را کمتر کنید. رطوبت موردنیاز پیرومیا حدود ۵۰ درصد است. که اگر این میزان از رطوبت دچار کاهش یا افزایش شود گیاه دچار لکه های ریز شده و برگ‌ها می‌افتند. لازم است هرماه یک‌مرتبه سطح خاک گلدان راکمی خراش دهید تا هوا اجازه ورود به آن را داشته باشد.

 

 
 

 
 
 
 
 
گیاه پوتوس

پوتوس

نام انگلیسی: Sweetheart Plant
فرم گیاه: بالارونده با برگ قلبی نوک تیز سبز یا ابلق
آبیاری 10-4 روز یکبار
نیم ‌سایه تا نور کامل غیر مستقیم
غبارپاشی هفته ‌ای دوبار

تکثیر: قلمه ساقه

 

پوتوس گیاهی رونده و همیشه سبز است. برگ های قلبی شکل و زیبای این گیاه از ویژگی های برجسته آن است، رشد زیادی داشته و ارزان قیمت نیز هست. انواع ابلق این گیاه دارای لکه های سفید، کرم یا سبز روشن هستند و طول برگ های قدیمی تر می تواند به 30 سانتی متر هم برسد. تکثیر این گیاه به سادگی انجام می شود و به سادگی در آب ریشه می دهد. 

 

گیاه پوتوس هم جذاب است و هم بسیار مقاوم و برای راحت بودن رشدش شهرت دارد.آن ها بومی جنگل های جزایر سولومون هستند و قادر به سازگاری با گستره وسیعی از شرایط خارج از زیستگاه طبیعی مناطق گرمسیری خود می باشند.گیاه پوتوس نه تنها می تواند فضای شما را با رنگ و بافتش تغییر دهد، بلکه رتبه بالایی را در لیست گیاهانی دارد که به تصفیه هوا کمک می کنند. علاوه بر این، آن ها رطوبت جو را افزایش می دهند و دی اکسید کربن را با اکسیژن جایگزین می کنند.

 

 گیاه پوتوس

 

نور پوتوس:

پوتوس در شرایط نوری متفاوت بسیار خوب عمل می کند و حتی نور کم را تحمل می کنند، اما نور داخلی متوسط برایش ایده آل است.
در بیرون از خانه، در سایه می توانند رشد کنند.
هر جا که تصمیم بگیرید پوتوس خود را به نمایش بگذارید، باید از نور مستقیم خورشید اجتناب کنید.
از آنجا که تنها قسمت های سبز برگ ها می توانند انرژی ایجاد کنند، برگ ها کمبود نور را با روشن کردن رنگ سبزشان جبران خواهند کرد.
برگ های رنگ پریده که مایل به زرد هستند می تواند نشان دهنده نور خیلی کم باشد.

 

آب پوتوس:

خاک را مرطوب نگه دارید، اما مراقب باشید که زیاد آب ندهید گفتنش آسان است، نه؟
پوتوس زمانی که خاکش بین آبیاری ها خشک می شود، به بهترین عمل خود می رسد.
در زمان آبیاری مطمئن شوید که ریشه ها مرطوب باشند.
اگر برگ ها پژمرده و یا قهوه ای شدند، باید بیشتر به گیاه آب بدهید.
اگر برگ ها زرد بود، ممکن است بیش از حد آبیاری کرده باشید، آبیاری بیش از حد ممکن است باعث پوسیدگی ریشه ای شود.
نگذارید پوتوس در آب بماند، مگر اینکه تکه بریده شده ای از آن باشد. پوتوس ها می توانند در آب و نیز خاک رشد کنند، اما آن ها زمان سختی برای ریشه دار شدن قلمه اش نیاز دارند. گیاه پوتوس در خاک مانند آب به خوبی شروع به رشد می کند.   

 

دما پوتوس:

پوتوس می تواند دماهای متوسط از 55 تا 85 درجه فارنهایت را تحمل کند، با این حال آن ها گیاهان گرمسیری هستند و بنابراین رطوبت بالا و دماهای بالای 70 تا 90 درجه فارنهایت را ترجیح می دهند.

 

 

 

 
 
 
 
 گیاه پیله آ
 
 

پیله آ

نام انگلیسی: Aluminum Plant
فرم گیاه: برگ بیضی نوک تیز با نقش خاکستری رنگ
آبیاری 7-5 روز یکبار (بین دو آبیاری خاک خشک شود)
نور پنجره آفتابگیر
اسپری دوبار در هفته
تکثیر: قلمه ساقه، تقسیم بوته

 

پیله آ گیاهی همیشه سبز بوده و چند ساله است. این گیاه به طور کلی جثه کوچکی داشته و حدود 30 سانتی متر رشد می کند. نام انگلیسی این گیاه از رنگ برگ هایش می آید. این گیاه به دلیل زیبایی برگ هایش شهرت دارد. طول برگ ها نهایت به حدود 8 سانتی متر می رسد. برگ ها دندانه ندارند.

 

پیله آ گلی هستش که جز سخت ترین گلهای آپارتمانی محسوب میشه و به تازه کارها اصلا توصیه نمیکنم ! ارزش تزئینی این گیاه به خاطر برگهای بیضی شکل،نوک تیز با نقش خاکستری رنگ ان است،بوگی جنگل های افریقا و خانواده ان اورتیکاسه است،چناچه نور کافی به ان نرسد لکه های نقره ای رنگ برگها زایل میشود،سریع الرشد و ارزان و کم توقع است،گیاه مناسبی برای کاشت گروهی با گیاهان دیگر و همچنین سبد آویزان است،حذف جوانه های انتهایی برای پر پشت نمودن گیاه لازم است،در شبهای یخبندان گلدان را نزدیک پنجره و شیشه قرار ندهید.

 

 گیاه پیله آ یا گیاه آلومینیومی

 

نور پیله آ:

نور پنجره افتاب گیر که از افتاب ظهر در امان است،بهترین نور برای این گیاه است،در صورت تاریک بودن هوا ساقه ها دراز و علفی و منحرف میگردند.در زمستان با شیشه پنجره در ارتباط نباشد.

 

دمای پیله آ:

این گل عاشق هوای خنک هستش و گرمی هوا موجب سوختگی نوک برگها میشه. که همه با این قضیه داستان دارند.حداکثر درجه حرارت در تابستان ۲۱ درجه و حداقل در زمستان ۱۵ درجه سانتی گراد است،درکل به هوای خنک احتیاج دارد در صورت گرم بودن دائم نوک برگها خشک میشود

 

آبیاری پیله آ:

بین دو آبیاری خاک  خشک شود.

 

رطوبت پیله آ:

بین دو آبیاری خاک  خشک شود.

 

تغذیه پیله آ:

کمبود مواد غذایی خاک گلدان را با کودهای شیمیایی مخصوص گیاهان زینتی،هر دو هفته یکبار طبق دستور جبران کنید.

 

خاک مناسب پیله آ:

خاک هلندی بهترین ترکیب خاک این گل هستش.

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 گیاه برگ بیدی
 
 

برگ بیدی

نام انگلیسی: Wandering Jew
فرم گیاه: برگ بیضی نوک تیز با رگه ‌های موازی سفید
آبیاری 7-4 روز یکبار
نور کم
غبارپاشی 2 هفته یکبار
تکثیر: قلمه ساقه

 

برگ بیدی یکی از گیاهان محبوب و مشهوری است که در خانه بسیاری از مادربزرگ ها هم زندگی می کردند. این گیاه آنقدر مقاوم است که در گوشه ای از خانه تان می تواند زندگی خود را به خوبی ادامه داده و مزاحم کسی نباشد. گیاه همیشه سبز و چند ساله ای است که شاخه های آن به شکل آویزان رشد می کنند. نقوش موازی روی برگ از شاخصه اصلی برگ بیدی محسوب می شود.

 

گلی است علفی و خزنده. بسیار مناسب برای بانک ها ، ادارات و کارخانجات ، به صورت آویز بوده و زیبایی خاصی به دفتر شما می دهد، البته نیاز به نور متوسط دارد.

برگها بیضی شکل و نوک تیز با لکه های نقره ای و بنفش در متن سبز،در صورت عدم وجود نور کافی برگ ها به رنگ سبز در می آیند،حذف جوانه های انتهایی به منظور پر پشت شدن و توپی شدن گیاه ضروری است.بهتر است از ساقه های دراز و منحرف به منظور تکثیر استفاده شود. این گیاه برای پوشش گلدان های بزرگ مناسب است.

 

برگ بیدی به نور قوی و کافی احتیاج دارد واز نور مستقیم وسط روز به خصوص از پشت شیشه بیزار است.در صورت کم نور بودن گل شما دراز و بی قواره خواهد شد . بین دو آبیاری خاک خشک شود.

 
برگ بیدی گیاهی است از خانواده کملیناسه و جهت تزئین طاقچه ها و گلخانه ها و پشت پنجره مورد استفاده قرار میگیرد،گیاهی است زیبا و سریع الرشد و کم توقع و ارزان ، به طوری که از یک گلدان ان در یک سال متوالی میتوان ۵ گلدان جدید تهیه و تکثیر کرد،شاید به همین دلیل باشد که در بعضی کتب ان را بی ارزش خوانده اند و به آن گیاه ” لش” گفته میشه ،نگهداری و تکثیر ان ساده و گیاه مناسبی برای پوشش گلدان های بزرگ و کاشت گروهی است،ساقه ها رونده و برگها بیضی شکل که در بعضی واریته های سبز یکسدت و بعضی دیگر ابلق با رگه های سفید و به شکل برگ بید است.

 

 گیاه برگ بیدی

 

 

 

نور:

احتیاجات نوری ان کم است،واریته های ابلق احتیاجات نوری بیشتری دارند،کنارپنجره بهترین شرایط نوری این گیاه است اما پنجره جنوبی اصلا خوب نیست نور زیاد برگ رو میسوزونه !

 

دما:

حداقل ان در زمستان ۱۰ درجه و در تابستان درجه حرارت طبیعی اتاق کفایت میکند،البته در تابستان بهتر است در بالکن در محل سایه نگهداری شود.در زمستان هم با یخبندون بهتره بیارید داخل تا سرما نزنه !

 

آبیاری:

بین دو آبیاری باید خاک خشک شود ، اگه بصورت آویز نگهداری میکنید و در ارتفاع، به دلیل اینکه گرما به بالا میره همیشه نیاز ابیش بیشتره !

 

رطوبت برگ بیدی:

همان رطوبت داخل منزل برایش کافی است.

 

تغذیه برگ بیدی:

هر دو هفته یکبار گیاه را با کود مخصوص گیاهان زینتی طبق دستور تغذیه کنید.

 

خاک مناسب برگ بیدی:

بهترین خاک ، خاک و کود اماده یا خاک گلفروشی هستش.

 

 

 

 

 
 
 
 گیاه دراسنا
 
 

دراسنا

نام انگلیسی: Dragon Tree
فرم گیاه: درختچه با برگ سبز تیره بزرگ و نوک تیز
آبیاری هفته ‌ای دوبار
نیاز به مکان پرنور
اسپری برگی هفته ‌ای دوبار
تکثیر: قلمه ساقه، خوابانیدن شاخه

 

این گیاه آپارتمانی را می توان به عنوان درختچه ای همیشه سبز در نظر گرفت که برگ های تیزه ای و بلند آن همیشه در فضای خانه رنگ و رخسار خود را حفظ می کنند. این گیاه نسبتا مقاوم بوده و تنش های مختلف را تحمل می کند. ساقه خشبی و بلند ایت گیاه مانند تنه ای استوار برگ ها را نگه می دارد. اگر روی برگ رگه های زرد مشاهده کردید، نور بیشتری در اختیار گلدان خود قرار دهید.

 

این جنس دارای 40 گونه مختلف از درختچه های همیشه سبزاست. اغلب گونه های این جنس نخل مانند بوده و ریشه هایی دارند که درتمام طول، قطر یکسانی داشته و به رنگ زرد نارنجی می باشد. گونه marginata نسبت به شرایط مختلف آپارتمانی بسیار مقاوم است. برگهای خطر دارد که خشن و سبز رنگ هستندو گاهی دارای نوارهائی به رنگ زرد یا قرمز متمایل به قهوه ای می باشند. در مواقعی که خطوط زرد برگ زیاد باشد گیاه احتیاج به نور بیشتری دارد.

 

 گیاه دراسنا یا دراگون

خاک دراسنا:

این گیاه، خاک کمی اسیدی را دوست دارد بنابراین برای ترکیب خاک آن از خاک باغچه+خاک برگ+ شن یا پرلیت می توان استفاده کرد. و یا می توان از خاک های مخصوص گیاهان گلدانی که زهکش خوبی هم داشته باشند استفاده کرد. این گیاه را می توان در فصل رشد هر 3-2 هفته یکبار با یک کود مایع مخصوص گیاهان آپارتمانی و یا هر ماه با یک کودی مثل 10-10-10 آن را تغذیه مصنوعی کرد. تعویض گلدان باید هر 3-2 سال یکبار با یک شماره بالاتر انجام شود.

 

آبیاری دراسنا:

خاک سطح گلدان این گیاه جز در فصل زمستان باید همواره نمدار بماند. هفته ای 3-2 مرتبه آبیاری در تابستان و یکبار در زمستان کافی است. آب مورد استفاده برای آبیاری را 48 ساعت در ظرفی نگه دارید و بعد استفاده کنید.

 

نور دراسنا:

گیاه را از نور مستقیم آفتاب محافظت کنید. در محیط هایی با نور روشن، سرعت رشد گیاه سریع تر می شود و در نور کم هم گیاه می تواند زنده بماند.

 

دمای دراسنا:

دمای 24-15 درجه برای آن ایده آل است. با کاهش دما به زیر 12 درجه به گیاه صدمه وارد می شود و برگ ها شروع به ریزش می کنند تا این که گیاه می خشکد. در دماهای بالاتر از حد تحمل گیاه، با اسپری آب بر روی برگ ها مانع سوختگی نوک برگ ها شوید.

 

 

 

 

 

 

 گیاه دیفن باخیا

 

دیفن باخیا

نام انگلیسی: Dumb Cane
فرم گیاه: برگ نوک‌ تیز بزرگ دارای لکه ‌های سفید تا زرد در دو طرف
آبیاری 7-4 روز یکبار (در تابستان هفته ای دوبار و در زمستان هفته ای یک بار)
نور غیر مستقیم
اسپری برگی روزانه
تکثیر: قلمه ساقه، جدا کردن پا گیاه

 

این گیاه چند ساله و همیشه سبز برگ هایی دارد که زیبایی طرح و نقش آن باعث محبوب شدنش شده است. ناگفته نماند که مقاومت خوب این گیاه هم نقش مهمی در مشهور شدن به عنوان گیاه آپارتمانی داشته است. شیذه این گیاه سمی است و می تواند باعث آسیب شود. با بالا رفتن سن این گیاه، ساقه قطورتر و برگ ها هم بزرگتر می شوند.

 

نام این گیاه از نام فردی به نام جوزف دیفن باخ سر باغبان گیاهشناسی وین برداشت شده است. دیفن باخیا از گیاهان زینتی همیشه سبز و چند ساله است. دیفن باخیا مقاوم بوده و به دلیل نگهداری ساده، به عنوان گیاه آپارتمانی در خانه دیده می شود. ارتفاع گیاه دیفن باخیا به حدود ۱۰۰ تا ۱۲۰ سانتیمتر می رسد. دیفن باخیا دارای برگ های بزرگ، بیضی شکل، نوک تیز، سبز رنگ با نقوش زیبای سفید، کرم و زرد در قسمت میانی برگ است که از دو سمت برگ دیده می شود. طول برگ تا ۵۰ و عرض آن تا ۲۵ سانتیمتر هم می رسد. ساقه های این گیاه بدون انشعاب بوده و برگ های انتهایی در حال رشد هستند. برگ های پایینی ریزتر هستند. گل دیفن باخیا با بالا رفتن ظاهر می شود و مانند گل گیاه اسپاتی فیلوم بوده که ارزش زینتی ندارد.

 

نور دیفن باخیا:

نور مورد نیاز برای دیفن باخیا متوسط و غیر مستقیم باشد. در نور کم گیاه بلند شده و حالت علفی پیدا می کند. در واریته های برگ تیره، مقاومت به سایه بیشتر است.

 

دمای دیفن باخیا:

دیفن در دمای بین ۱۵-۲۵ درجه رشد خوبی دارد در صورت گرمتر شدن هوا عمل غبار پاشی را انجام دهید و خاک گلدان را نگاه کنید تا به دلیل افزایش دمای محیط اگر خاک خشک شده است عمل آبیاری را انجام دهید.

 

افزایش دمای محیط باعث لوله شدن برگ های گیاه می شود و هوای خیلی گرم و خشک موجب خشکی برگ ها و ریزش آنان می شود البته گاهی لوله شدن برگ های مسن و ریزش آنان طبیعی است زیرا گیاه در حال رشد است و این کار برای برگ های جدید فضای کافی ایجاد می کند اگر دمای هوا به زیر ۱۰ درجه بیاید برگ های موجود در قسمت پایین گیاه کم رنگ شده و خواهد ریخت بعد از مدتی نیز گیاه از بین خواهد رفت دیفن باخیا را در جلوی پنکه یا کولر قرار ندهید.

 

 گیاه دیفن باخیا

خاک دیفن باخیا:

خاک مرطوب قلیایی تا کمی اسیدی، مخلوطی از سه قسمت خاک جنگلی و یک قسمت خاک معمولی یا خاک باغچه یا یک قسمت خاک رس، یک قسمت کود حیوانی و دو قسمت برگ برای ایم گیاه آپارتمانی ایده آل است.

 

تغذیه دیفن باخیا:

برای تغذیه و تقویتی گل دیفن باخیا، کود را به صورت مایع و به اندازه ۳۰ گرم در لیتر دو هفته یکبار از فروردین تا آبان استفاده کنید.

 

آبیاری دیفن باخیا:

آبیاری دیفن باخیا را با آب بدون املاح، دیفن آبیاری منظم می‌خواهد فصول رشد و مخصوصاً تابستان سطح خاک تا عمق چهار سانتی خشک شد اقدام به آبیاری کنید برای فصول سرد پاییز و زمستان اجازه دهید خاک گلدان بین دو آبیاری خشک شود.

 

آبیاری بیش از اندازه گیاه موجب زرد شدن برگ‌های موجود در قسمت پایین گیاه و ایجاد نواحی قهوه‌ای رنگ بر روی پهنه برگ می‌شود. دیفن باخیا رطوبت محیط را به خصوص زمانی که دمای هوا بالا است می پسندد بنابراین در روزهای گرم گیاه را غبار پاشی کنید اما این عمل را در زیر نور آفتاب انجام ندهید زیرا بر روی برگ ها لکه های سوخته ایجاد می شود.

 

برگ های گل دیفن باخیا بعد از آبیاری ترد و شکننده می‌شوند بنابراین اگر قصد جابجایی گیاه را دارید چند روزی آبیاری آن را به تأخیر اندازید تا بر اثر برخورد دیگر اشیا به گیاه برگ‌ها صدمه نبیند. یکی از دلایل ریزش و زرد شدن برگ دیفن باخیا از آبیاری زیاد و عدم وجود سوراخ در کف گلدان می باشد.

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 گیاه سانسوریا یا زبان مادر شوهر

 

سانسوریا

نام انگلیسی: Mother in Law’s Tongue
فرم گیاه: برگ بلند، کشیده و سر نیزه ‌ای سبزرنگ یا با حاشیه زرد
آبیاری 15-10 روز یکبار
نور کامل تا سایه
اسپری برگی نمی ‌خواه
تکثیر: تقسیم ساقه زیرزمینی، جدا کردن پاگیاه، قلمه برگی

 

سانسوریا گیاهی همیشه سبز و دائمی است که برگ های نیزه ای شکل از شاخصه های اصلی آن به شمار می رود. برگ ها دارای خطوط و نقوش موازی هستند که با بزرگ شدن گیاه، ارتفاعشان بیشتر می شود. این گیاه به کم آبی مقاوم است و این روزها می توانید مدل های مختلف آن را مثل سانسوریا بافته شده، رنگ زده، لوله ای و ... را مشاهده کنید. این گیاه با برگ به راحتی تکثیر می شود.

 

این جنس شامل 60 گونه از گیاهان چندساله همیشه سبز است. گونه مورد نظر بومی غرب آفریقا بوده و ارتفاع آن درحدود 45 سانتی متر ودر شرایط مناسب تا حدود یک متر می رسد . برگهای این گیاه مستقیم و شمشیری شکل هستند. برگها سبز تیره بوده، رگههای نوار مانند عرضی خاکستری دارند. در نوع ابلق این گیاه زینتی ، برگ ها مخلوطی ازسبز در متن و زرد در کناره ها هستند . این گیاه نسبت به شرایط نامساعد محیطی مقاوم بوده ودر نقاطمختلف منزل می توان آن را نگهداری کرد .گل آن ساقه ای زیبا و معطر میباشدو در شرایط مناسب گل می دهد.این گیاه بومی مناطق گرمسیری آفریقای جنوبی است و به صورت بوته ای رشد می کند.گیاه سانسوریا گونه ای از خانواده سوسنیان یا لیلیاسه است. این گیاه زیستی چند ساله، همیشه سبز بوده و برگ های شمشیری و کشیده ای به رنگ سبز دارد. زیستگاه اصلی این گیاه غرب آفریقا می باشد. طول گیاه گاهی بیش از یک متر می رسد. سانسوریا دارای گونه های کوتاه و بلند می باشد. این گیاه نسبت به شرایط نامساعد محیطی مقاوم بوده و در نقاط مختلف منزل می توان آن را نگهداری کرد.

 

 گیاه سانسوریا یا زبان مادرشوهر

 

نور سانسوریا:

نور کامل بهترین شرایط نوری این گیاه است ولی در سایه هم قادر به ادامه زندگی است ، تابش مستقیم آفتاب را تحمل نمی کند

 

کوددهی سانسوریا:

کود مورد نیاز سانسویریا را می توان به میزان 3 گرم در لیتر، هر هفته یکبار، از فروردین تا مهر ماه ، مصرف نمود

 

دمای سانسوریا:

در زمستان تا درجه حرارت 10 درجه سانتیگراد قدرت تحمل دارد ولی درجه حرارت مطلوب در این فصل 16 است، در تابستان در درجه حرارت مطلوب برای انسان 24 درجه . نسبت به سرما حساس است و سرمای بیش از حد تاب نمی آورد و دچار یخ زدگی می گردد.

 

آبیاری سانسوریا:

سانسوریا به علت داشتن ساقه های گوشتی و ابدار نیاز ابی پایینی داره پس از ابدهی بیش از حد ممکن خودداری کنید. ابیاری سانسوریا در تابستان هفته ای یکبار ودر زمستان ده روز الی دو هفته یکبارانجام میشه . در ضمن از ابپاشی و غبار پاشی روی ساقه های این گیاه خودداری کنید.

 

خاک سانسوریا:

بهترین خاک برای سانسوریا خاک لوم و سنگین هست. یعنی مخلوطی از شن، ماسه، رس و مواد آلی یا همون “برگ پوسیده یا کود دامی پوسیده” البته به میزان کم. سانسوریا در خاک سنگین رشد بسیار مطلوبتری خواهد داشت و به سرعت بیشتری جوانه و پاجوش می دهد.

 

 

 

 

 

 

 گیاه شفلرا

 

 

شفلرا

نام انگلیسی: Umbrella Tree
فرم گیاه: درختچه با برگ چرمی پنجه‌ ای شکل با دمبرگ بلند
آبیاری هفته‌ای دوبار
نور غیر مستقیم
غبارپاشی هفته‌ ای دوبار
تکثیر: قلمه ساقه، کاشت بذر

 

یکی از درختچه های آپارتمانی زیبا شفلرا است. این گیاه همیشه سبز به دلیل فرم برگهای پنجه ای شکلی که براق و دارای دمبرگ بلند هستند، ظاهری زیبا به فضای خانه می بخشند. در ابتدا تعداد برگچه هت کم بوده و با رشدب بیشتر به 8 عدد هم می رسند. ارتفاع آن به چند متر هم می رسد.

 

این جنس از 20 گونه گیاهان استوایی و استوایی همیشه سبز، درختی ودرختچه ای تشکیل یافته است. گونه مورد نظر بومی استرلیا بوده و ارتفاعی در حدود یک تا 2 متر وگسترشی در حدود 70تا 100 سانتی متر دارد. گیاه شفلرا رشد آهستهای داشته وتک ساقه ای می باشد. برگهای مرکب و پنجهای این گیاه از پنج برگچه مستطیلی –تخم مرغی تشکیل شده و به رنگ سبز براق است.

 

آبیاری شفلرا:

گرچه شفلرا خشکی را تحمل می کند اما بهتر است خاک مرطوب (اما نه خیس و غرقابی )نگهداشته شود بنابراین در تابستان هفته ای 3-2 بار و در زمستان هفته ای یک بار گلدان شفلرا را آب دهید. در صورت کمبود آب و تشنگی شدید گیاه برگهای آن حالتی آویخته به خود می گیرد که در چنین شرایطی بهتر است گیاه را به مدت 15 دقیقه در تشت پر از آب قرار دهید . همچنین در صورت آبیاری بیش از اندازه گیاه، برگهای آن زرد می شوند می ریزند. بنابراین بهتر است تا بین هر دو آبیاری سطح خاک تا حدودی خشک شود و سپس به گیاه آب داد. همچنین بخصوص در فصول گرم سال، برای عملکرد بهتر گیاه هفته ای یک مرتبه گیاه را غبارپاشی کنید.

 

کوددهی شفلرا:

این گیاه نیازمند کوددهی در نسبت های 2-1-3 و 6-3-9 یا 12-6-18 ( به ترتیب از سمت چپ به راست کود نیتروژن ، فسفر ، پتاسیم ) خواهد بود . البته به این نکته توجه کنید که عناصر غذایی میکرو نیز باید به صورت سالیانه به گیاه داده شود که باید از کود های به خصوص که تامین کننده این عناصر هستند استفاده کنید. به یاد داشته باشید که کوددهی در کیفیت بالا ودر میزان مناسب همراه با تامین میزان نور کافی و مناسب می تواند باعث ایجاد حداکثر عملکرد گیاه شما بشود.

 

استفاده از هر دو نوع کود ( مایع و تدریجی ) نتایج موفقیت آمیزی را به دنبال داشته اند .

 

رشد یا کیفیت واریته Brassaia actinophylla به وسیله آمونیوم تحت تاثیر قرار نمیگیرید . در واقع اگر کودی که شما به گیاه می دهید 100 درصد آمونیوم و 100 درصد نیترات داشته باشد گیاه رشد مناسبی خواهد داشت اما اگر 50 درصد از هر کدام را به گیاه بدهید لکه های زرد را بر روی برگ گیاه مشاهده خواهید کرد. به علاوه توجه داشته باشید که کوددهی با کیفیت و مناسب ( 8 گرم از کود 12-6-19) برای هر 10 سانتی متر گلدان میتوانید درصد زیادی احتمال ابتلا گیاه به آلترناریا ، زانتومناس ، سدوموناس و لکه های برگی را کاهش خواهد داد و گیاه شما از کیفیت مناسبی برخوردار خواهد شد .

 

 گیاه شفلرا

 

دمای شفلرا:

در روزهای تابستان 27 درجه سانتیگراد را تحمل می کند و با افزایش دما بهتر است گلدان در مکانی قرار گیرد که هوا تا حدودی جریان داشته باشد. در مکانهای گرم ساقه ها بیش از اندازه بلند و در نهایت کج می شوند. چنین گیاهی را باید به مکانی سردتر منتقل کرد. در زمستان نیز بهتر است دمای محیط نگهداری گلدان به زیر 18 درجه سانتیگراد نزول نکند.

 

نور شفلرا:

شفلرا به نور غیر مستقیم نیاز دارد و درجات متفاوتی از نور را تحمل می کند و به سایه نسبتا مقاوم است. در نمونه هایی از این گیاه که برگها ابلق هستند، در صورت کمبود نور برگها رنگ خود را از دست می دهند که در چنین شرایطی می بایست گیاه را به مکانهای پر نورتر منتقل نمود. همچنین نور کم موجب زرد شدن برگها بخصوص برگهای موجود در قسمت پایین گیاه می شود.

 

خاک شفلرا:

بهترین خاک برای این گیاه خاک با بافتی متوسط به همراه پیت موس است. مثلا میتوان از خاک معمولی + خاک برگ+ پیت موس برای این گیاه استفاده کرد. گلدان گیاهان جوان که سریعتر رشد می کنند را سالی دو بار عوض کنید و هنگامی که به دلیل بزرگ شدن گیاه تعوض خاک گلدان امکان پذیر نیست می توانید خاک سطح رویین گیاه را با خاک و کمپوست تازه عوض کنید. در صورت کمبود مواد غذایی برگها زرد و رنگ پریده می شوند که برای جلوگیری از این مسئله می توان از کودهای محلول مخصوص گیاهان زینتی استفاه کرد البته بهتر است که نصف میزان توصیه شده کورد را بکار برد.
 

 

 

 

 

 

 

  گیاه برگ عبایی

 

 

برگ عبایی

نام انگلیسی: Cast Iron Plant
فرم گیاه: برگ بلند و کشیده شبیه برگ ذرت، به رنگ سبز تیره
آبیاری 7-5 روز یکبار (بین دو آبیاری خاک خشک شود)
نیم ‌سایه نیم ‌آفتاب
اسپری برگی هفته‌ ای یکبار
تکثیر: تقسیم ساقه زیرزمینی

 

این گیاه آپارتمانی بدون ساقه هوایی زندگی می کند. برگ های سبز تیره آن پهن و براق هستند و تا 50 سانتیمتر طول خواهند داشت. دمبرگ بلند این گیاه به طور مستقیم از درون خاک بیرون می آید . ظاهر کلی آن را تشکیل می دهد. این گیاه بدون توجه زیاد می تواند سال های طولانی زندگی کند و گیاهی مقاوم است.

 

برگ عبایی نام یک گونه از تیره مارچوبگان است. گیاهی ریزوم دار،بدون ساقه هوایی،برگهای سبز تیره،براق و پهن با دمبرگ بلندکه بطور مستقیم از سطح خاک بیرون می آید.دارای گل های ریز و فنجان مانند که روی سطح خاک و در قسمت زیرین گیاه،در اواخر تابستان ظاهر می شود.عمر این گیاه زیاد و سالهای متمادی بدون تغذیه و تعویض گلدان در اتاق می ماند.برگ عبایی به خشکی و تغییرات دما،بسیار مقاوم است و نور کم را به خوبی تحمل می کند.در تابستان باید گلدانها را در محل نیمه سایه قرار داد و گرنه آفتاب،برگها را از بین می برد.نیازمنددمای پایین(مثل آکوبا)،به رطوبت 70-50درصد و آب متوسط نیازمند است.محیط سایه وسایه آفتاب و خاک مورد نیاز آن مخلوطی از خاک لوم،خاکبرگ و ماسه است.در نهایت تکثیر آن از طریق تقسیم بوته و در بهار انجام میگیرد.

 

آسپیدیسترا (Aspidistra) یا برگ عبایی متعلق به خانواده سوسن است و دارای تنها هشت گونه از گیاهان همیشه سبز آپارتمانی و گلخانه ای است. آن ها به آسانی داخل آپارتمان و ساختمان رشد نموده و به شرایط آب و هوایی مختلف درون ساختمان مقاوم هستند.

 

 گیاه برگ عبایی

 

نور برگ عبایی:

نور به صورت نیم سایه برای این گیاه مناسب است نور کامل آفتاب باعث ایجاد لکه هایی سوخته در برگ میشود.

 

آبیاری برگ عبایی:

در زمستان هفته ای یکبار (اگر درجه حرارت پائین 10 درجه باشد هر ده روز یکبار)،در تابستان هفته ای دو بار آبیاری لازم است ،اجازه دهید بین دو آبیاری سطح خاک گلدان خشک شود.

 

دمای برگ عبایی:

بهترین دما،درجه حرارت مناسب برای زندگی در اتاق است.

 

تغذیه برگ عبایی:

در تابستان ، هر دو هفته یکبار، میتوان این گیاه را با 3 گرم در لیتر کود مخصوص گیاهان آپارتمانی تغذیه کرد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 گیاه فیتونیا

 

 

 

فیتونیا

نام انگلیسی: Nerve Plant
فرم گیاه: برگ قلبی پهن با رگبرگ‌ های رنگین و مشخص
آبیاری 5-2 روز یکبار (هفته ای سه بار و رطوبت 70 درصد)
نیم ‌سایه
اسپری برگی 3-1 روز یکبار
تکثیر: قلمه ساقه

 

فیتونیا گیاهی چندساله و همیشه سبز است که رشدی خزنده است. ویژگی برجسته و مشهور این گیاه، رگبرگ و رگه هایی است که روی سطح برگ دیده می شود و رنگ صورتی و سفید دارند. ساقه فیتونیا دارای مو و کرک های ریزی است که به صورت افقی رشد می کند.

 

گل های این گیاه کوچک و ریز و به رنگ زرد می باشد و زیاد جالب توجه نیست برای همین عموماً شاخه گل دهنده از روی گیاه حذف می شود.بین 15 تا 30 سانتیمتر بلندی پیدا می کند و بین 15 تا 22 سانتیمتر هم از فضای اطرافش را اشغال خواهد کرد. این گیاه کوتاه ، برگ های سبزی دارد و از مشخصات بارزش ، وجود رگه هایی سفید تا صورتی است که روی برگ هایش دیده می شود. تمام ساقه گیاه با کرک های کوتاهی پوشیده شده است. گل های گیاه به رنگ سفید یا متمایل به سفید هستند.

 

نگهداری برخی واریته های فیتونیا در شرایط معمولی آپارتمان دشوار است. نوع پاکوتاهان را می توان به راحتی در آپارتمان نگهداری کرد به اندازه انواع دیگر فیتونیا جالب است اما باید دور از تابش مستقیم آفتاب باشد.

 

نور فیتونیا:

این گیاه زیبا به لحاظ نوری به نور متوسط نیاز داره. در محیط آپارتمانی با نور نسبتا خوب هم میتونه به زندگیش ادامه بده اما هر چقدر نور مناسب تر باشه شرایط رشد گیاه بهتر خواهد بود. بهترین میزان نور برای فیتونیا نور فیلتر شده پنجره جنوبی یا شرقی با فاصله ی یک متری هست. یادتون باشه که با شروع فصل تابستان فاصله گلدان از پنجره رو بیشتر کنید تا نور، گیاه رو اذیت نکنه. درسته که گفتم این گیاه آپارتمانیه اما گیاه رو هر نقطه از آپارتمان و با فاصله از نور قرار ندید تا گیاهتون از حالت عادی رشد خارج نشه و علفی رشد نکنه و برگهای تازه متولد شده ریز نمونه.

 

 گیاه فیتونیا

 

آبیاری فیتونیا:

میزان آبدهی به فیتونیا باید معمولی تا زیاد باشه. اگر به فیتونیا کم آبی و خشکی وارد بشه خیلی زود گیاه پژمرده و بی جان میشه و اگر گیاه رو غرق آب کنید خاک گیاه لجنی و باتلاقی میشه و ریشه ها بسرعت لهیده خواهند شد. پس شما در زمستان هفته ای یکبار و در تابستان هفته ای دو الی سه بار به فیتونیا آب بدید. برای غبار پاشی هم در زمستان دو هفته ای یکبار و در تابستان یک روز در میان گیاه رو با غبارپاشی مرطوب کنید. یادتون باشه اگر دیدید لبه های برگ گیاه فیتونیای شما چروکیده شده نشانگر خشکی هوای محیطه و شما باید هرچه زودتر گیاه رو غبار پاشی کنید.

 

خاک فیتونیا:

فیتونیا برای رشد مطلوب نیاز به خاک قلیایی داره که این خاک از خاک جنگلی (برگهای پوسیده شده بلوط )، خاک برگ و ماسه برای قابل نفوذ بودن خاک ترکیب شده. مقداری کوکوپیت و پرلیت هم به خاک اضافه کنیدتا رطوبت خاک رو بیشتر حفظ کنه.

 

کوددهی فیتونیا:

اگر متوجه شدید گیاهتون به تغذیه مصنوعی نیاز داره و یا حتی اگه دوست داشتید گیاهتون رو تقویت کنید میتونید در طول نگهداری از اون 2 گرم در لیتر هر دو هفته یکبار در فصلهای بهار و تابستان از کود استفاده کنید. جهت اطلاعتون باید بگم که زمان مناسب برای کوددهی فصل بهار و تابستان هست و دلیل این موضوع گرم بودن هوا و تایم رشد گیاه در این دو فصل هست. گیاهان در فصلهای پاییز و زمستان به خواب زمستانی میرن و رشد خاصی ندارند و کوددهی باعث وارد شدن فشار زیاد به گیاه میشه.

 

دمای فیتونیا:

در تمام طول سال نیاز به گرما دارد. دمای 15تا 30 را تحمل می کند، ولی ایده آل ترین دما براش 18 تا 24 است، در دمای کمتر از 15 روند رشد گل کند شده در پاره ای از مواقع رشد متوقف برگ ریزی شروع و در نهایت منجر به مرگ گیاه می شود. دمای بالاتر از 26 نیاز به غبار پاشی برگ چند بار در روز

 

رطوبت فیتونیا:

نیاز به رطوبت بالای محیط دارد. در صورت خشکی محیط حاشیه برگها چروکیده می شود. روزهای گرم سال به شکل روزانه و فصول سرد تقریباً هفته ای دو بار برگ ها را مه پاشی کنید با آب بدون املاح اول صبح اقدام به مه پاشی کنید تا رطوبت اضافی در طول روز خشک شده و منجر به ابتلا به بیماری قارچی نشود. اسپری آب محیط اطراف گلدان یا استفاده از زیر گلدانی حاوی آب و سنگریزه به نحوی که انتهای گلدان با آب تماس نداشته باشد کمک زیادی در تأمین رطوبت مورد نیاز گیاه می کند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 گیاه فیکوس بنجامین

 

فیکوس بنجامین

نام انگلیسی: Weeping fig
فرم گیاه: درختچه با برگ سبز روشن، بیضی و نوک تیز
آبیاری 7-4 روز یکبار
نور زیاد و غیر مستقیم
غبارپاشی 2 روز یکبار
تکثیر: قلمه ساقه، خوابانیدن هوایی، پیوند

 

فیکوس ها نوعی از گیاهان بوده که دارای گونه های بسیاری هستند. فیکوس بنجامین که با نام بنجامین شناخته می شود، یکی از درختچه های زینتی در فضای داخلی است که ظاهری حاره ای دارد. برگ بیضی شکل و نوک تیز این گیاهان زیبایی خاصی به آن بخشیده است. باید قبل از هر افدامی بدانید که بنجامین نیاز به مراقبت و نگهداری بیشتری نسبت به گیاهان مقاوم دارد.

 

فیکوس بنجامین، گونه ای گیاه گلدار است که در راسته گل سرخ سانان قرار دارد. اصالت اصلی این گیاه جنگل های استوایی آسیا به ویژه هندوستان است. فیکوس بنجامین یکی از گیاهان آپارتمانی در سازش با محیط مکان های سرپوشیده است.

 

بنجامین یا همان فیکوس بنجامین گیاهی بسیار پر طرفدار برای نگهداری در خانه ها و شرکت ها است. این گیاه با شکوه فضای خانه تان را شیک و مدرن می کند!

 

فیکوس بنجامین بومی مناطق گرمسیر مثل هند و استرالیا است اما به عنوان یک گیاه خانگی می تواند به راحتی در آب و هواهای سرد تر هم پرورش یابد. فیکوس در بیرون از خانه تا 15 متر هم می تواند رشد کند! اما در فضای خانه رشد کمتری دارد.

 

 گیاه فیکوس بنجامین

 

نور فیکوس بنجامین:

روشن ترین قسمت خانه را برای قرار دادن گلدان بنجامین تان انتخاب کنید. بهترین مکان نقطه ای است که بسیار روشن باشد و در عین حال هم مقدار زیادی آفتاب مستقیم و شدید به گیاه نرسد. در صورت قرار دادن گیاه در آفتاب شدید، مخصوصا اگر فضای خانه به اندازه کافی مرطوب نباشد، برگ ها قهوه ای و سوخته می شوند. در زمستان گیاه را در نقاط گرم تر خانه قرار دهید و در تابستان حتی می توانید گیاه را به بیرون از خانه و به حیاط یا بالکنی که مقدار زیادی از روز سایه دارد هم انتقال دهید!

 

آبیاری فیکوس بنجامین:

گیاه را زمانی آبیاری کنید که خاک خشک شده باشد. آبیاری بیش از حد می تواند مشکلات جدی برای فیکوس تان به وجود بیاورد. در فصول رشد (بهار و تابستان) گیاه را به طور منظم آبیاری کنید اما از مرطوب کردن مکرر خاک اجتناب کنید. اجازه دهید سطح خاک در بین دو آبیاری خشک شود. آبیاری بیش از حد می تواند به قهوه ای شدن، لوله ای شدن یا ریزش برگ ها بیانجامد. در زمستان و پاییز میزان آبیاری و دفعات آن را کاهش دهید و قبل از آبیاری مجدد گیاه ابتدا اجازه دهید چند سانتی متر از سطح خاک خشک شود.

 

دمای فیکوس بنجامین:

دمای ایده آل برای بنجامین بین 18 تا 24 درجه سانتی گراد است. فیکوس نوسانات دمایی را دوست ندارد و همچنین در دماهای سرد شروع به ریختن برگ هایش می کند. تا جایی که می توانید سعی کنید گیاه را در دمای کمتر از 10 درجه سانتی گراد قرار ندهید!

 

رطوبت فیکوس بنجامین:

چون بنجامین بیشتر بومی مناطق استوایی است، در هوای اندکی مرطوب رشد بهتری دارد. در صورت نرسیدن رطوبت مناسب، گیاه شروع به ریزش برگ هایش می کند.

 

برای افزایش رطوبت می توانید روزانه فیکوس را با آبپاش غبار پاشی کنید. چون گیاه خشکی هوا را دوست ندارد آن را از معرض هیتر، بخاری و رادیاتور و هر گونه وسیله خشک کننده هوایی دور نگه دارید.

 

کوددهی فیکوس بنجامین:

از اواخر بهار تا اوایل پاییز بنجامین را هر 2 تا 4 هفته یک بار کود بدهید تا آن را به رشد و برگ دهی تشویق کنید و از زرد شدن برگ ها جلوگیری کنید. مقدار کمی از محلول کودی را با مقداری آب ترکیب کنید و گیاه را به خوبی تغذیه کنید تا همیشه سالم و شاداب بماند.

 

 

 

 

 
 

 

 

 گیاه فیلودندرون

 

 

فیلودندرون

نام انگلیسی: Philodendron
فرم گیاه: برگ سبز تیره بیضی ‌شکل کمی مواج
آبیاری 7-4 روز یکبار (تابستان هفته ای دوبار و زمستان هفته ای یک بار)
نور کنار پنجره و غیرمستقیم
غبارپاشی هفته ‌ای دوبار
تکثیر: قلمه ساقه

 

گیاهی همیشه سبز و دائمی است. فیلودندرون از نظر ظاهری شباهت زیادی با پوتوس دارد تنها با این تفاوت که اندازه بزرگتری داشته، ساقه چوبی دارد و برگ های آن کشیده تر است. ولی هر دو رونده و پوشاننده هستند. این گیاه ریشه هوایی دارد و نیار به قیم دارد. اغلب از تکیه گاهی خزه دار استفاده می شود تا ریشه های هوایی درون آن فرو بروند.

 

زیستگاه این فیلودندرون همانند بیشتر گونه های فیلودندرون، جنگل های استوایی است. این گیاه، گیاهی بالارونده است که در موطن خود می تواند تا 18 متر از درختان بالا رود و در این حالت با ریشه های هوایی که دارد می تواند بدون ریشه های زمینی خود به زندگی ادامه دهد. طول برگ ها در محیط های مرطوب بین 40-20 سانتیمتر رشد می کند.

 

در آپارتمان ارتفاع این گیاه به راحتی به 2 متر می رسد. برگ ها بیضی شکل و لبه آن ها بدون دندانه می باشد. سطح روی برگ ها معمولاً سبز براق است. رنگ برگ های ارقام جدید این گیاه متنوع تر است.

 

 گیاه فیلودندرون

 

آبیاری فیلودندرون:

خاک گلدان را همیشه مرطوب (نه غرقابی) نگه دارید.

 

نور فیلودندرون:

نور زیاد و غیر مستقیم باعث بالندگی آن می شود.

 

خاک فیلودندرون:

به خاکی سبک با زهکش خوب احتیاج دارد. ترکیب یک قسمت کمپوست + یک قسمت خاک لومی + دو قسمت پرلیت برای این گیاه مناسب است. هر 2-3 هفته با یک محلول رقیق از کود 5-10-5 می توان آن را تغذیه کرد.

 

دمای فیلودندرون:

حداقل دمای مناسب برای رشد 15-13 درجه است. در زیر دمای 10 درجه گیاه آسیب دیده و حتی خشک می شود.

 

 

 

 

 

 

 گیاه کاج مطبق

 

 

کاج مطبق

نام انگلیسی: Norfolk Island Pine
فرم گیاه: درختچه سوزنی ‌برگ با شاخه‌ های مطبق
آّبیاری 10-4 روز یکبار
نور ملایم کنار پنجره از بالا
غبارپاشی یک تا دوبار در هفته
تکثیر: قلمه ساقه، کشت بذر

 

کاج مطبق سورنی برگ است و واریته ای گیاهی است که به دلیل قد کوتاهش در گلدان کاشته می شود. ارتفاع این واریته گلدانی به دو متر می رسد. ظاهر طبقه طبقه این گیاه بسیار منحصر به فرد است و زیبایی خاصی به همراه دارد. این گیاه همیشه سبز بوده و رشد عمودی و افقی دارد.

 

کاج مطبق نام های زیادی دارد. به عنوان کاج نورفولک یا کاج آندز هم شناخته می شود، ارتفاع آن تا 60 متر در حیات وحش می رسد.از طرف دیگر، این شاخه های زنده اش تنهایی به حدود 1 متر و 80 می رسد.

 

منشا کاج مطبق جزیره نورفولک استرالیا است. باغبانهای آماتور که درختچه ها را دوست دارند، باید در مورد هرس کردن درست این درختان مطلع باشند؛ در غیر این صورت، کاج بیش از حد رشد خواهد کرد.

 

کاج مطبق با شکوه و جلال مانند سالن های ورودی بالا می رود، شاخه های خود را در سالن ها گسترش می دهد و یک بنیان شفاف در اتاق های نشیمن متناسب ایجاد می کند. این تنها نوع مطبق است که می تواند در فضای داخلی پرورش داده شود.

 

کاج مطبق به طور منظم قطع می شود، این کار یک تزیین است. این کاج مراقبتش آسان نیست، به یک زیرلایه خاص نیاز دارد، باید به طور منظم آبیاری و بارور شود. باغبان هایی، که می توانند با مراقبت منظم آن را مرتب کنند، همیشه لذتی را از این درختان مخروط دار خواهند برد.

 

در حیات وحش، کاج مطبق به 60 متر می رسد. این درختان مخروطی، آب و هوای سرد و ملایم جزیره نورفولک استرالیا را دوست دارند، اما در زمستان از 5 درجه سانتی گراد تا 10 درجه سانتی گراد به یک سایت خنک نیاز دارند.

 

به غرق شدن در آب نیاز ندارند، آبیاری های کم در صبح و غروب کوتاه مدت خوب است، اما بیشتر سایه را ترجیح می دهد. مطبق باید با آی اسپری شود، و همچنین به رطوبت نیز نیاز دارد که به طور مداوم % 80 است.

 

 گیاه کاج مطبق

 

مکان نگهداری کاج مطبق:

درخت کاج مطبق نور مستقیم خورشید را دوست ندارد، اما کمی از صبح و غروب آفتاب را تحمل می کند. در غیر این صورت، یک محل سایه دار با فضای کافی بسیار خوب است. باید کاملاً روشن باشد، چون کاج فقط چیزی در مقابل نور خورشید مستقیم دارد، اما به سایه نیاز ندارد.

 

این یک مشکل است وقتی که تمام سال اتاق گرم می شود. در تابستان، این کاج باید از 18 درجه سانتی گراد تا 23 درجه سانتیگراد و در زمستان 5 درجه سانتی گراد به دمای 10 درجه سانتیگراد نیاز داشته باشد.

 

علاوه بر این، صنوبر ممکن است رطوبت ثابتی در حدود 80 درصد داشته باشد که رسیدن به آن در اتاق های امروزی دشوار است، که به طور منظم در طول سال طول می کشد. این صنوبر را می توان به طور مکرر با آب گرم اسپری کرد تا به این هدف برسد.

 

اگر دما در حداقل 10 درجه سانتی گراد تا 15 درجه سانتیگراد ثابت باشد، گیاه می تواند روی بالکن یا ایوان قرار داده شود. با این حال، لازم است که اطمینان حاصل شود که کاج مطبق نور مستقیم خورشید را به خصوص در ظهر دریافت نمی کند. کاج مطبق به طور مساوی رشد می کند وقتی که آن را در فواصل زمانی منظم در حدود 20 درجه بچرخانید.

 

ثبات خاک کاج مطبق:

این گیاهان انتظارات زیادی از خاک ندارد. خاک خیلی نمکی دوست ندارد، خاک رودودندرون خالص هم همینطور

 

آب دادن به کاج مطبق:

کاج مطبق اهل منطقه آب و هوای نیمه استوایی است که در آن تنها دو فصل وجود دارد:مرحله بارانی, گرم گیاهی بین ماه های آوریل تا سپتامبر, و زمستان سرد و خشک بین اکتبر و مارس.

 

به عنوان یک باغبان, شما باید درمان ریخته گری و کوددهی را هماهنگ کنید:در بهار و تابستان باید آن را قابل توجهه آبیاری کنید.

 

شاخه ریشه اصلا نباید کامل خشک شود، اما غرق آب هم نباید شود. آب بیشتر باید زمانی داده شود که سطحش کاملا خشک می باشد. لطفاً از آب باران جمع آوری شده یا آب بی آهک استفاده کنید. اگر زیر ظرف گلدان کاجتان یک نعلبکی و بدون سنگریزه است، پس هر 20 دقیقه باید آن را خالی کنید.

 

کود دهی کاج مطبق:

در طول فاز رشد اصلی باید هر 14 روز به کاجتان کود مایع دهید، باغبانان سر کود آزالیا قسم می خورند، زیرا این امر به نیازهای درختان مخروطی بیشتر از آماده سازی های ویژه برای خشک و یا دیگر کود گیاهی سبز نزدیک می شود.

 

هرس کردن کاج مطبق:

کاج مطبق یک درخت مخروطی است و مانند بسیاری از درختان مخروطی دیگر آن را از قطعات چوبی بیرون نمی کند. بنابراین، کاهش بسیار مشکل است. درختان میوه و دیگر درختان در طبیعت به قطع منظم برای حفظ حیات و سلامت آن ها نیاز دارند. این برای گیاهان مطبق متفاوت است، در اینجا برش تا حدی معکوس است. از پایین هرس بیشتری به عمل می آید.

 

هرس به این معنی است که شاخه ها به جز حلقه ا اصلی از شاخه ها جدا می شوند، به طوری که تنها تاج در بالا باقی می ماند. شاخه های بلند می توانند مشتق شوند. برای انجام این کار، شاخه یک شاخه را به گونه ای قطع کنید که شاخه کوچک تر همسایه، تابع هدف باشد. شما هرگز نباید نوک یک درخت کاج را برید، بلکه درخت را از پایین ببرید.

 

 

 

 

 

 

 

 

 گیاه گندمی یا عنکبوتی

 

 

گندمی یا گیاه عنکبوتی

نام انگلیسی: Spider Plant
فرم گیاه: برگ‌ های کشیده و آویزان با رگه ‌های موازی سفید و کرم
آبیاری 7-3 روز یکبار
نور کنار پنجره تا نیم ‌سایه
اسپری برگی یک تا دو روز یکبار
تکثیر: جدا کردن گیاهچه‌ های کوچک

 

از گیاهان آپارتمانی محبوب و مقاوم گندمی است. این گیاه همیشه سبز و چندساله دارای برگ های بلند و کشیده است که از درون به بیرون آویزان بوده و حالت فواره ای دارند. ارتفاع این گیاه حدود 30 سانتی متر و برگها حدود 25 سانتی متر است. این گیاه هم به شکل تک رنگ و هم دو رنگ با رگه های سفید دجود دارد. برای تکثیر باید گیاهچههای آویزان از ساقه های کناری را درون خاک قرار دهید.

 

گیاه گندمی مناسب برای محیط های آپارتمانیست و همچنین گیاهی کم توقع با رشدی سریع برای افراد تازه کار است. گیاه گندمی به خاطر دارا بودن برگهای بلند و خمیده گیاه مناسبی برای گلدانهای آویز میباشد.

 

ارتفاع این گیاه در حدود ۲۵ تا ۳۰ سانتی متر می‌رسد. برگ‌های خطی و باریک آن حدود ۲۵ سانتی متر طول دارد و به صورت نوار‌های سبز‌ی به نظر میرسد که در میان هر یک نوار سفید رنگی مشاهده می‌شود در بعضی از گونه‌ها به برگ‌ها سفید و قسمت میانی سبز میباشد.

 

در تابستان گیاه گندمی به گل رفته و که دمگل طویلی به طول ۶۰ سانتیمتر دارد. گل آذین آن به شکل پانیکول بوده و گل‌های سفید و ستاره‌ای آن دارای قطری حدود ۵/۲ سانتیمتر هستند.

 

نور گیاه گندمی یا عنکبوتی:

نزدیک پنجره بهترین محل برای ان است،از تابش مستقیم افتاب به ان به خصوص در ظهر جلوگیری کنید.بهترین وضعیت این گل قرار دادن در کنار گلدان های دیگر در حیاط در نقطه ای سایه است، گندمی را باید نزدیک پنجره قرار داد، زیرا چنانچه دور از نور قرار بگیرد، برگهایش طویل می شوند که چندان زیبا نیست.

 

تابش مستقیم خورشید موجب آسیب دیدن برگهای آن می شود، گل گندمی به نور زیاد و غیر مستقیم نیازمند است. اگر در حیاط گل گندمی را نگهداری می کنید، در سایه قرار دهید و اگر در منزل نگهداری می کنید، گیاه را در کنار پنجره قرار دهید تا از نور کافی برخوردار شود. اگر گیاه را در سایه قرار دهید خط سفید قسمت وسط آن محو می شود و برگهای آن بیش از حد رشد می کند و زیبایی خود را از دست می دهد.

 

 گیاه گندمی یا عنکبوتی

 

دمای گیاه گندمی یا عنکبوتی:

بی اندازه مقاوم است تا درجه حدود صفر مقاومت میکند. این گیاه بیش از اندازه به هوای سرد مقاوم است و تا چیزی حدود دمای صفر درجه را هم تحمل می کند.

 

آبیاری گیاه گندمی یا عنکبوتی:

بین دو ابیاری باید خاک خشک شود

 

رطوبت گیاه گندمی یا عنکبوتی:

در صورتی که درجه حرارت بیش از ۱۵ درجه باشد،غبارپاشی روزانه در تابستان توصیه میشود.

 

تغذیه گیاه گندمی یا عنکبوتی:

تغذیه مصنوعی با کودهای شیمیایی محلول در اب مخصوص گلهای زینتی هر دو هفته یکبار طبق دستور لازم است

 

خاک گیاه گندمی یا عنکبوتی:

یک قسمت ماسه و یک قسمت پیت ماس ترکیب مناسبی براب خاک گیاه گندمی می باشد.

 

 

 

 

 
 

 

 گیاه لیندا یا پا فیلی

 

 

لیندا/ پا فیلی

نام انگلیسی: Elephant foot Tree
فرم گیاه: درختچه با برگ باریک، کشیده، ضخیم و آویزان
آبیاری 15-5 روز یکبار
نور کامل تا نیم‌ سایه
غبارپاشی هفته ‌ای یکبار
تکثیر: کاشت بذر، ریشه ‌دار کردن جوانه روی ساقه

 

این درختچه همیشه سبز و دائمی، یک تنه قطور دارد که در سزح خاک برجسته و ظاهری شبیه به پای فیل دارد. برگ های آن باریک، ضخیم و آویزان هستند. ارتفاع این درختچه به دو متر می رسد. برگ ها به رنگ سبز تیره ظاهر می شوند.

 

این گیاه به نخل دم اسبی و لیندا مشهور است . بومی جنوب غرب آمریکا و مکزیک است و به زندگی بیابانی عادت دارد. برگ های آن باریک و کشیده و ضخیم و مقاوم ، مجنون و آویزان و فنری است. این برگ ها سطح مقطع کمی دارند تا مانع از هدر رفتن آب گیاه شوند. حالت زیبای آن ناشی از سرازیر شدن برگ ها به طرف پایین بخصوص در سنین بالاست. انتهای ساقه ضخیم می شود و شکل عجیبی به خود می گیرد و نام انگلیسی آن به معنی پای فیل به همین علت است. پایه بسیار بزرگ و ورم کرده گیاه، آب را در خود ذخیره می نماید.

 

ارتفاع لیندا ممکن است به دو متر هم برسد. با بالا رفتن سن گیاه از ساقه آن جوانه هایی می روید که به خاطر حفظ شکل و فرم آن باید فوراً حذف گردند. نگهداری از آن برای باغبان های آماتور نیز ساده است. زادگاه آن مکزیک است، برگها باریک و کشیده و ضخیم و مقاوم، مجنون و آویزان و فنری، حالت زیبای آن ناشی از سرازیر دشن برگها به طرف پایین بخصوص در سنین بالا، انتهای ساقه ضخیم و شکل عجیبی به خود می گیرد و نام انگلیسی آن به معنی پای فیل به همین علت است، در زبان عامه به لیندا معروف ات، به خاطرنوع خاص برگها و ساقه آن به عنوان گیاه گلدانی منفرد نگهداری می گردد، با بالا رفتن سن گیاه از ساقه آن جوانه هایی می ریود که به خاطر حفظ شکل و فرم آن باید فوراً حذف گردند. این جنس دارای24 گونه از درختچه ها و درختهای همیشه سبز میباشد.برگهای لیندا مجنون ، آویزان ، باریک ، کشیده ، ضخیم و مقاوم که طولشان تا 1.8 متررسیده و عرضشان کمتر از 2.5 سانتیمتر می باشد. رنگ برگها سبز تا سبز مایل به تیره و حالت زیبای لیندا ناشی از خمش برگها به طرف پایین بخصوص در سنین بالاست.رنگ گلهای آن سفید مایل به کرم است و به ندرت و فقط بر روی گیاهان مسن بخصوص در تابستان ظاهر میشود.

 

 گیاه لیندا یا پافیلی

 

نور لیندا:

در جایی از آپارتمان به خوبی رشد می کند که نور مستقیم خورشید به جز ماههای تیر و مرداد روزانه چهار ساعت یا بیشتر در آنجا بتابد. در شرایطی که پرورش آن با نور مصنوعی فراهم شود نباید از حداقل هشتصد شمع و مدت تابش آن از 12 ساعت در روز کمتر باشد.

 

رطوبت لیندا:

در تمام طول سال هفته ای یکبار غبارپاشی کافی است،در مواقعی که درجه حرارت زیر 10 درجه است غبارپاشی نکنید.

 

درجه حرارت لیندا:

درجه حرارت ایده آل بین 18 تا 25 درجه سانتیگراد است. البته درجه حرارت های متغیر بین 5 تا 30 درجه را نیز به خوبی تحمل می کند.

 

دمای لیندا:

حرارت بالا را دوست دارد اما با حرارت متوسط نیز سازگار است . در دامنه دمایی 12 تا 21 درجه رشد کرده و به سرما حساس است . دمای لازم برای زمستان گذرانی حداقل در حدود 10 درجه سانتیگراد است .
آبیاری :به دلیل خصوصیات گیاه لیندا برای زیست در شرایط طبیعی خودش ،گیاه لیندا قادر است تا یک سال آب را در ساقه خود ذخیره کند. بهتر است رطوبت خاک پایین باشد و خاک در بین دو آبیاری کاملا خشک شود . در طول فصل رشد بهتر است گیاه هر سه هفته یک بار آبیاری شود و در طول زمستان به نظر میرسد که بار آبیاری برای گیاه کافی است یعنی به اندازه ای که مانع از پژمردگی برگهای گیاه شود . آبیاری بیش از حد به گیاه لیندا متداولترین علت آسیب و نابودی گیاه است .

 

 

 

 

 

 

 گیاه یوکا

 

 

یوکا

نام انگلیسی: Spineless Yucca
فرم گیاه: درختچه با برگ بزرگ، کشیده و خنجری نوک ‌تیز
آبیاری 7-3 روز یکبار (در تابستان دوبار در هفته و در زمستان هفته ای یک بار)
نور کافی غیر مستقیم
اسپری برگ هفته ‌ای یکبار
تکثیر: جدا کردن پاگیاه، کاشت بذر، قلمه ساقه

 

ارتفاع این درختچه بومی آمیرکا می تواند تا کنتر از 6 متر باشد. طبیعتا در گلدان به دلیل فضای اندک برای رشد ریشه، ابعاد گیاه کنترل خواهد شد. برگ های این گیاه باریک و بلند بوده و بصورت زاویه دار رو به بالا قرار گرفته اند.

 

گیاه یوکابرگها بزرگ و کشیده و خنجری نوک تیز و به رنگ سبز می باشد. با حذف جوانه انتهایی ، گیاه دو یا سه شاخه خواهد شد. این گیاه به آبیاری کمتری نیازمند است. ساقه گل دهنده هر چند سال یکبار نمودار شده و گلهای سفید و کرمی به تعداد زیاد به شکل زنگوله ای کوچک و واژگون ظاهر می شوند ولی در آپارتمان به گل می نشیند. ساقه گل دهنده گیاه یوکا هر چند سال یکبار نمودار شده و گل های سفید و کرم به تعداد زیاد به شکل زنگوله ای کوچک و واژگون می دهند که محل قرار گرفتن گل آذین وسط برگ است.میوه های قهوه ای رنگ گوشتی و تخم مرغی شکل ظاهر میشود که تا 2.5 سانتی متر طول دارد .گیاه یوکا می تواند تا 9 متر در ارتفاع رشد کند و در عرض تا 4.5 متر گسترده شود، اما معمولا کمتر از 6 متر ارتفاع میگیرد.برگ های آن مانند بند، بدون ستون فقرات و تا 1.2 متر طول دارد.

 

این گیاه نسبت به شرایط نامساعد نور دما و هوا بسیار مقاوم است و در هر جای خانه می توان از آن استفاده کرد و به همین دلیل در اکثر خانه ها دیده می شود.درخت یوکای امریکایی، بلندترین گونه از جنس یوکادر خانواده خنجریان است. نام های متداول برای این گونه عبارتند از درخت یوکای بدون ستون فقرات، یوکای امریکایی نرم نوک ، یوکای آبی، یوکای امریکایی غول و itabo. این گیاه بومی مکزیک، بلیز، کاستاریکا، گواتمالا و هندوراس است و گیاه ملی کشور السالوادور میباشد.

 

 گیاه یوکا

 

نور یوکا:

به نور کافی احتیاج دارد در آفتاب کامل می توان آن را نگهداری کرد ولی در سایه پس از مدتی گیاه بد شکل می شود و فاصله برگ ها زیاد می گردد .

 

دمای یوکا:

درجه حرارت مطلوب در زمستان 10 تا 16 درجه سانتیگراد است و در تابستان محتاج به نگهداری در خارج از اتاق است ولی کلاً از نظر دما در هر فصلی می توان آن را در اتاق یا خارج از خانه نگهداری نمود .

 

آبیاری یوکا:

در تابستان آن را همیشه مرطوب نگهدارید و هر 2 تا 3 روز یکبار آبیاری نمایید. در زمستان بین دو آبیاری اجازه دهید تا سطح خاک گلدان خشک شود.

 

کلاً اکثر گیاهان چون در زمستان به علت دمای پایین رشد نمی کنند به آب کمی نیازمند هستند.

 

خاک یوکا:

خاک مناسب خاک لوم است که مخلوطی از شن رس و مواد آلی است.

 

 

 

 


 

 

 گیاه نخل مرداب

 

 

نخل مرداب

نام انگلیسی: Umbrella Grass
فرم گیاه: برگ کشیده و آویزان روییده از سطح خاک
آبیاری روزانه
نور شدید غیر مستقیم
اسپری برگ 7-2 روز یکبار، تکثیر
تقسیم بوته، کاشت بذر

 

گیاه نخل مرداب ظاهری بسیار متفاوت با باقی گیاهان آپارتمانی معرفی شده دارد. ارتفاعی حدود یک متر دارد و برگها به شکل پنجه ای از انتهای ساقه بیرون زده اند، خشن و به رنگ سبز تیره بوده و حالتی خطی دارند.گياه پاياي هميشه سبز با بلندي 30 تا 90 سانتيمتر که در محيط مناسب، ارتفاع آن به 150 سانتيمترهم مي رسد.

 

نخل مرداب گیاهی است زیبا و ارزان،نگهداری ان ساده با قابلیت تکثیر فراوان،همه برگها از سطح خاک میرویند و منظره زیبایی چتری به گیاه میدهند،در مناطق گرمسیر در محیط های باز خارج از منزل پرورش می یابند،در برخی نقاط هم آنرا داخل حوض یا برکه به عنوان گیاهی آبزی میکارند.ارتفاع ان به حدود ۱۵۰ سانتی متر میرسد،به اب فراوان نیاز دارد و به همین دلیل نخل مرداب نام گرفته است،خاک را عمدا سنگین انتخاب کنید و به زهکش توجه چندانی نکنید تا خاک گلدان باتلاقی بماند،موطن ان جزایر ماداگاسکار و خانواده ان سیپراسه است.

 

نور نخل مرداب:

به نور شدید احتیاج دارد،ولی اشعه مستقیم افتاب در ظهر به گیاه صدمه وارد میکند

 

 گیاه نخل مرداب

 

دمای نخل مرداب:

حداقل درجه حرارت برای این گیاه ۱۲ و حداگثر ۳۵ درجه سانتی گراد است

 

آبیاری نخل مرداب:

در کلیه فصول نیاز به ابیاری فراوان دارد،به طوری که گلدان همیشه باید حالت باتلاقی داشته باشد

 

رطوبت نخل مرداب:

غبارپاشی در تابستان باید روزانه انجام شود،ولی در زمستان هفته ای یکبار کافی است

 

تغذیه نخل مرداب:

گیاهی کم توقع است،ولی در صورت لزوم میتوان از کودهای مخصوص گیاهان زینتی طبق دستور هر دو هفته یکبار استفاده کرد

 

خاک مناسب نخل مرداب:

خاک باید کمی سنگین باشد(رس ان زیادتر از خاک برگ باشد) تا رطوبت را در خود حفظ کند.

 

نوشته شده در 1398-08-06 توسط آشنایی با گیاهان 0

نظر خود را به اشتراک بگذاریدپاسخ دهید

محصولات بازدیدشده

محصولی وجود ندارد